Waarom volgen dieren hun hart?
Omdat ze niet kunnen denken.
Zo zitten ze niet in elkaar.
Daarop zijn zij niet gebouwd.
Het was de mens die zich daarom boven het dier stelde.
De mens kon immers in plaats van het dier denken en daardoor
voor hem/ haar handelend optreden.
Nu is de mens aan het transformeren en verandert er veel.
Het zo belangrijk geachte “ego denken” , blijkt bij dit proces
geen echt voordeel te zijn.
Het blijkt zelf tegen ons te werken.
Door lange tijd je op jezelf te richten en in stilte naar je eigen
taal te luisteren, begint die innerlijke taal luider te worden.
De taal wordt sneller herkend en begrepen.
Wat je aandacht geeft wordt versterkt en manifesteert zich.
Onze innerlijke stem wordt sneller herkend.
Wat moeten wij een tijd aan rust en stilte investeren om eindelijk
dat denkhoofd stiller te krijgen.
Het universum probeerde zelfs een handje te helpen door het denkhoofd
buiten werking te stellen door het niet al te helder laten functioneren.
De mens in paniek.
Wat was een mens zonder het gebruik van het denkhoofd.?
Langzaam komen wij tot de ontdekking dat het ego denkhoofd
niet in alles als een voordeel gezien kan worden.
De natuur en de dieren zijn ons vooruit in de transformatie.
Zij luisteren naar hun eigen stem en kunnen geen omwegen bedenken.
Zo wij zien dat er andere balansen zijn in ons functioneren.
Het zijn niet de uitgedachte regels die ons helpen omgemakkelijker
door het leven laveren.
Wij kijken vol ontzag naar het Verre Oosten waar tijd en
aandacht wordt besteed aan de stilte.
Waar stilte als functioneel deel van de dag wordt gezien.
Waar het neerzetten van je voeten met aandacht gebeurt.
Het is het gevoel dat daar wordt getraind.
Het ego-denken krijgt steeds minder aandacht en zo ontstaat
er een nieuwe balans in de mens.
Die nieuwe mens krijgt inzicht en overzicht over de aangebrachte
stiltemomenten die ontstaan.
Door die stilte momenten kan het lichaam op een vernieuwde wijze
tot ons spreken.
Uiteindelijk gaan wij het verschil in stemmen herkennen.
Wij voelen welke stem tot ons spreekt.
Ons hart voelt zachtmoedig en beschermend.
Ons ego denken maakt ons vaak onrustig en brengt ons sneller
tot het overgaan van een vernieuwde actie.
Die vernieuwde actie blijkt vaak verbonden aan het zoeken naar
andere oplossingen.
Ons hart spreekt in een taal die voelt als een geïntegreerde actie.
Dat is een actie waarbij wij voelen dat wij dat zelf bedacht hadden
kunnen hebben, alleen het ging sneller dan het ego denken.
Het ego denken stuurt ons van het ene kastje naar het volgende.
Het hart spreek over het begaan van gebaande wegen.
Zo voelen en begrijpen wij dat wij uit verschillende werelden bestaan.
Het ego denken voelt scherper en minder liefdevol aan.
Angst kijkt altijd vanuit een gaatje mee.
Het hart spreekt vanuit hart, ziel, hogere zelf en maakt gebruik van
alle kennis en gaven die wij in ons dragen.
Laat die stille stem maar de boventoon gaan voeren.
Dat is een veilig pad en daarbij worden alle delen van onszelf
ingeschakeld.
Ons ego denken beschikt maar over een klein deeltje van onszelf.
Angst verkleint dat deel nog verder.
Ons hart opent en verruimd.
Veiligheid is daarmee verbonden en dat is te voelen.
Laat die stille stem maar spreken.
Die is verbonden met het AL.
Namasté
Ik zie het licht
Martha Krul