Wij kunnen er ons weinig voorstelling van maken.
Ons ego vertelde ons allerlei scenario’s, maar geen zal de ware
blijken te zijn.
De rups en de vlinder.
De ene leeft laag bij de grond in een compactere energie.
De andere vliegt het vrije veld in en heeft overzicht.
Zij beleven ieder de overgangstijd op hun eigen wijze.
Zij maken daar hun eigen keuzes in.
Het kiezen van tijdlijnen, vlieg ik hoog, loop ik laag, is nu belangrijk.
Het oude valt niet ineens weg.
Je wordt niet opeens op een ochtend wakker en die oude wereld is er
niet meer.
Het oude stort ineen, het zal een tijd van chaos zijn.
Dat is al een tijd te zien en te ervaren.
Dat wil niet zeggen dat er op een andere tijdlijn niet iets aan het
ontstaan is.
Zaadjes hebben een tijd van ontwikkeling nodig.
Een belangrijk deel vindt plaats buiten het zicht.
Net als bij de ontwikkeling van een baby.
De belangrijkste ontwikkelingen vinden plaats uit het zicht.
De vlinder leeft in hogere tijdlijnen en die vliegt door de portalen heen.
De rups kan zijn nek niet zo lang maken om die portalen tezien.
Portalen zijn energie en dus niet zo gemakkelijk te zien.
Portalen worden gevoeld.
Het is ons hartchakra dat daarop reageert.
Terwijl de oude wereld instort en chaos veroorzaakt,
ontwaakt er op een andere tijdlijn een vernieuwde wereld.
Die twee grijpen niet echt in elkaar.
Het is de vlinder die de ontwikkelingen van die nieuwe wereld herkent.
Hele gemeenschappen zijn al bezig met ontwikkelingen vanuit
die nieuwe wereldenergie.
Die oude wereld is aan het stoeien met systemen die niet meer
werken en die toch worden aangepast.
Dan blijkt die aanpassing weer niet meer te voldoen.
Het ene valt stuk, het andere wordt opgelapt.
Terwijl de vlinder rondvliegt en ziet dat er initiatieven worden
ontwikkeld die wel werken.
De rups kan dat niet zien, voelt de onrust.
De rups loopt door de wereld van ineenstorting en vraagt zich
af waar die opbouw aan het gebeuren is.
De
rups mort en zakt daardoor verder in de lagere tijdlijnen.
De vlinder ont-dekt steeds meer en vliegt van positieve aanleiding
naar positieve ont-wikkeling.
Het enthousiasme van de vlinder versterkt met iedere nieuwe ont-dekking.
De werelden van de vlinder en de rups zijn niet met elkaar te vergelijken.
Het is je eigen trilling die je naar omhoog brengt.
Wanneer je in de gaten krijgt, hoe te kijken, ga je het zien.
Wie ogen heeft, zie.
Wie oren heeft, hore.
Niet met je ogen, maar met je hart kijken zei de Vos tegen de Kleine
Prins en zo is het precies.
Kijk je met je ogen dan zal je het niet zien.
Kijk je met je hart dan zie je anders en voel je dat er heel veel
nieuwe wereld aan het ontstaan is.
Namasté
Ik zie het licht
Martha Krul
