Wij voelen ons ongemakkelijk.
Waarom?
Omdat oude patronen zichtbaar worden.
Omdat oude patronen uit elkaar vallen.
Het is niet meer 24/7 gaan op een automatische piloot.
Het is ons bewustzijn dat ons patronen laat zien en doorvoelen.
Dat is niet gemakkelijk.
Wij leren onszelf op een andere manier kennen.
Wij herkennen de lijnen en patronen van onze voorouders.
Dat kan liefde, maar ook verdriet oproepen.
Dat maakt ons onzeker.
Dat maakt ons onrustig, maar brengt ons naar zuiverheid.
Wij trekken ons terug, omdat wij voelen dat daar onze overleving zit.
Wij trekken ons terug, omdat wij dan dieper in onszelf kunnen voelen.
Wij voelen ons onzeker, omdat ons hart zich zo laat voelen.
Alles verandert, lastig, maar wij wilden ook niet dat het bleef zoals het was.
Wij wilden niet in ons eigen poppenspel verder.
Wij wilden de mensenziel worden die wij van oorsprong waren.
Wij hebben dat ooit om diverse redenen losgelaten en kregen
de mogelijkheid om terug te keren naar de Bron.
Daarvoor zullen wij eerst terugkeren naar de oorsprong in onszelf.
Wij hebben die oorsprong in onszelf nooit losgelaten.
Die oorsprong is zorgvuldig ingekapseld geraakt en die wordt
nu ontdaan van de wikkels die daar omheen gekomen zijn.
In wezen en in de kern zijn wij nog altijd die wij waren.
Wij lopen de weg terug naar binnen.
Eeuwen hebben wij het buiten onszelf proberen te vinden.
Dat bleek ondoenlijk.
Nu zijn wij door de verhoging van de energie teruggekeerd naar onszelf.
Daar zullen wij het vinden, maar ook hetgeen dat het in onszelf allemaal
verborgen heeft gehouden.
Door te weten wie wij geworden zijn, zullen wij ont-dekken wie
wij werkelijk zijn.
Ons ware zijn heeft ons overeind gehouden en heeft ons de kracht
gegeven om te overleven.
Die kracht hadden wij nodig, anders hadden wij ons hoofd niet
boven water kunnen houden.
Nu schijnt het licht op en in ons en dat maakt het zichtbaar.
Nu wordt zichtbaar, wat voelbaar was.
Het voelen was inmiddels vertrouwd geworden.
Maar om te zien wat er gevoeld wordt, geven aan alles een ander
beeld en daarmee verandert ons leven in totaal.
Ons leven gaat niet op zijn kop, maar wij worden wel op een
bijzondere manier binnenstebuiten gekeerd.
Ons zicht op onszelf verandert keer op keer en dat is hard werken.
Wij doen dit niet alleen.
Wij zijn altijd verbonden met de Bron.
Wij hebben het zielenkoord aan ons vastzitten, anders zouden
wij niet op aarde kunnen leven.
Door onszelf te vertrouwen, vertrouwen wij op het grote geheel.
Wij doen het niet alleen en zijn zeker niet bij toeval op aarde.
Wij wilden weten wie wij werkelijk zijn en daar zijn wij naar op weg.
Namasté
Ik zie het licht
Martha Krul
