Wij naderen de equinox, een belangrijk balanspunt.
Alles neemt een veranderde, nieuwe positie in.
Dat vraagt ook van onszelf een herijking van ons als mens.
Hoe staan wij in al deze processen?
Hoe is het zicht dat wij nu op onszelf hebben?
Wie zijn wij en waar komen wij vandaan?
Is het lastig om het oude patroon vaarwel te zeggen?
Geeft het een beklemming of juist een stuk vrijheid?
Er zijn vele vragen die onze aandacht vragen.
Het is niet zo vreemd dat ons denkhoofd met watten is gevuld.
Voelen is weten.
De veranderde functie van het hartchakra komt nu duidelijk
naar voren in ons bewustzijn.
Wat voelen wij via ons ego en het ego denken?
Wat voelen wij via ons hartchakra?
Ons ego denken verbindt zich met alles dat nog geen helderheid
kan geven.
Het ego springt in de gaatjes die nog niet aan de beurt zijn.
Daar maakt het ego zijn eigen voorstelling van en probeert je
die letterlijk in je maag te splitsen.
Niet voor niets dat je maag lang niet meer alles kan verdragen en
verteren.
Wij zijn veel transparanter geworden.
Wij verdragen geen zware kost meer.
Daar gaat het lichaam op reageren.
Maagsappen zijn heel doordringend en trekken zo opvallend
veel aandacht.
De lever heeft het zwaar in ons totale zuiveringsproces.
Niets is toeval, je lichaam spreekt een eigen taal.
Langzaam gaan wij weer verbindingen aan met de ander.
De ander functioneert als een stemvork.
Die ander brengt delen van onze nieuwe persoonlijkheid in trilling.
Zo komen die delen van onszelf naar boven in ons bewustzijn.
Zo gaan die delen onze aandacht vragen.
Wij zullen merken dat wij als nieuwe mens anders op de ander
gaan reageren.
Wij zullen voelen of er wezenlijke verbindingen zijn.
Zijn die er niet dan zal het geen diepgaand gesprek worden.
Dan zal er niet gemakkelijk een vervolg gaan plaatsvinden.
Worden er herkenbare delen van onszelf aangeraakt.
Dan gaat die verbinding verder.
Dan wordt het een herkenning en een verbinding.
Door die verbinding gaan wij delen van onze nieuwe zelf in een
vernieuwd licht bezien.
Daardoor gaan wij elkaar ondersteunen en komen wij tezamen
tot vernieuwde plannen die ook eventueel tezamen worden uitgevoerd.
Geen concurrentie, maar ondersteuning en zo het beste uit onszelf
en uit die ander halen.
Wij gaan onszelf vervolmaken door te verbinden met die gelijk
gestemde ander.
Die gelijkgestemde ander draagt ons pareltjes aan en wij dragen
die pareltjes aan voor die ander.
Zo gaan wij steeds verder stralen en schitteren.
Wij verhogen elkaar en dat is wel eens anders geweest.
Het licht heeft de overhand en dat voelen wij in ons zelf.
Je hoeft alleen maar te zijn en te voelen.
Dan stroom je mee in de stroming van het universum.
Dan is er veel toeval en manifestatie.
Precies zoals het bedoeld is.
Namasté
Ik zie het licht
Martha Krul
