Wanneer het mannelijke en het vrouwelijke zich verenigen,
ontstaat er nieuw leven.
Niet alleen in de mens, maar in de gehele schepping.
De Bron was één.
Man en vrouw waren twee.
De tijd van dualiteit was nodig om dingen aan het licht te brengen.
Nu is er de onvoorwaardelijke liefde, die samenvoegt waardoor
het nieuwe kan ontstaan.
Er kan geen vernieuwing plaatsvinden, zonder de liefde.
Vanuit die liefde ontstaat geen vernieuwing.
Vanuit die liefde ontstaan openingen.
Vanuit die onvoorwaardelijke liefde, kan de mens zich openen.
Vanuit vereniging van onvoorwaardelijke liefde, keren oude
zielen terug naar de aarde.
De ziel herinnert zich wie en wat hij was.
Hij herinnert zich de schoonheid van de aarde in het universum.
Aarde en universum zijn één en waren altijd verbonden.
Nu worden de velden transparant.
Er is geen bescherming nodig tegen die zwaarte.
Er komen steeds meer openingen.
De mens durft zich te laten zien en begint daardoor in een
vernieuwde, liefdevolle stroming te komen.
Door de liefde in jezelf te ont-dekken, laten de tegenstellingen
zich voelen en zien.
Wij beginnen ons ego te begrijpen en gaan eindelijk de rol
van het ego doorzien.
Wat je doorziet, maakt veel duidelijk en daardoor kan het
gemakkelijker los gelaten worden.
Wanneer de mens zich kan ontdoen van die verzwarende,
rol, komt er meer vrijheid en kan de liefde nog verder zijn weg
vinden naar de her-innering.
Onze cellen dragen hun eigen her-innering in zich.
Wij kunnen onze eigen kronieken lezen wanneer wij voldoende
onvoorwaardelijke liefde in onszelf kunnen laten stromen.
Wanneer wij onszelf op waarde weten te schatten, verhoogt
het licht zich in ons en gaan vensters en deuren open die
niet eerder geopend konden worden.
Wij zijn de nieuwe wereld binnen gegaan.
Het is een vernieuwde wereld, want wij gaan terug naar het oude.
Wij zijn cirkels aan het sluiten.
Wij gaan ons her-inneren waar wij vandaan zijn gekomen.
Wie wij werkelijk waren en die wij omwille van de liefde
hebben los gelaten.
Oude tijden zijn terug.
De tijden van Geloof, Hoop en LIEFDE zijn aangebroken.
Door die bijzondere energie kan het oude teneer vallen en
kan door vereniging en verbinding, het nieuwe/ oude weer
zijn weg vinden.
Wij weten wie wij zijn.
Wij weten hoe te gaan.
Wij kennen onze verbindingen.
De tijd van her-inneren is nu.
Het licht is voldoende krachtig om ons daarin te leiden.
Namasté
Ik zie het licht
Martha Krul
