Jezelf vergeven, is jezelf ontvangen

Door terug te kijken in je leven, blijf je je verbinden met de mens

die je was.

Maar je bent niet meer de mens die je was.

Je bent de mens die je bent.

Jij bent gevallen en even zovele keren opgestaan.

Het is het half volle en het half lege glas.

Blijf je de mens zien die gevallen is?

Blijf je constant dat beeld herhalen en je schuldig voelen over dat

moment waarop je viel?

Of zie je de mens die steeds weer opstond?

Die steeds de kracht vond om op te staan en door te gaan?

Door te vallen, ontwikkelde wij de kracht in onszelf om constant

onze benen er weer onder te krijgen.

Wij ontwikkelden onszelf en zo ontstond een ander beeld.

Welke keuze maak je bij het beeld van jezelf?

Zie je de vallende mens of de opstaande mens?

Kijk je naar je gemaakte “fouten”, dat geen fouten waren maar lessen?

Kan je eindelijk het in jezelf vastgezette beeld, loslaten?

Of blijf je bezig met jezelf toespreken over de vele keren dat

je bent gevallen?

Ons leven bestaat uit het maken van keuzes.

Wanneer wij naar onze keren van vallen blijven kijken,

stoppen wij onszelf in een beperkend harnas.

Wij blijven onszelf in dat denkbeeldige kooitje stoppen.

Wij zijn onze eigen scheppers.

Wij scheppen de kooi en wij scheppen onze vrijheid.

Wij kijken of naar die vallende mens, of naar die opstaande mens.

Het is onze manier van kijken naar ons leven.

Alles heeft twee kanten en wij bepalen zelf vanuit welke kant

wij willen kijken.

Door je bewust te zijn van je eigen gemaakte keuzes,

bepaal je of je naar of van het licht af kijkt.

Je schaduw valt achter je als je naar het licht kijkt.

Je schaduw valt voor je wanneer je het licht achter je blijft houden.

Je blijft je eigen schaduw volgen wanneer je het licht achter je hebt.

Je ziet dan geen licht, maar alleen je eigen schaduw.

Door je om te draaien ga je alles in een ander perspectief zien.

Geen moeilijke opdracht, alleen een bewuste keuze.

Dat is de verandering die altijd mogelijk is.

Het half volle glas aanpakken en op die manier je schaduw

achter je laten.

Je weet dat die schaduw er is, maar je laat hem niet van invloed zijn.

Je bent vele malen gevallen en dat laat je voor wat het is.

Je ziet de even zovele keren dat je bent opgestaan en je voelt de

bewondering voor jezelf, die je ook in je hebt.

Je stimuleert jezelf en dat brengt je naar een andere hoogte in je

energie trilling.

Daardoor verandert je leven en weet je dat je je eigen schepper bent.

Door in die kracht te gaan staan, valt het licht zoals jij het verkozen hebt.

Jij maakt immers je eigen keuzes.

Namasté

Ik zie het licht

Martha Krul

Weet te ontvangen

Waarom kunnen wij wel geven maar niet ontvangen?

Het is niet zo moeilijk.

Bij het geven voelen wij ons sterk.

Bij ontvangen krijgen wij beelden binnen die verbonden zijn

met verwachtingen.

Wanneer wij iets krijgen, zegt die verwachting….

Maar ik heb het niet nodig, ik kan het zelf wel.

Wanneer wij iets krijgen koppelen wij het aan een onvermogen.

Worden wij niet voor vol aan gezien?

Denkt die ander dat wij het niet zelf kunnen?

Ontvangen heeft met een gevoel van onvermogen te maken, zegt het

ego denken.

Daarom is geven gemakkelijker.

WIJ zijn het die laten zien dat wij het allemaal onder controle hebben.

Wij kunnen het zelf wel.

Wanneer je je hand naar die ander uitsteekt, ben jij de sterkste partij,

zegt het ego-denken.

Wanneer je die uitgestoken hand aanpakt, laat je zien dat je de

steun van die ander “nodig” hebt.

Niets is minder waar, je hart vertelt je iets anders.

Je verbind je in liefde met die ander en voelt de dankbaarheid.

Je voelt dat jouw energie en de energie van die ander op dat

moment intensiever met elkaar worden verbonden.

Een uitgestoken hand aanpakken is geen bewijs van onvermogen.

Het is een teken van verbinding in onvoorwaardelijke liefde.

Die ander wil die verbinding met je aangaan en jij geeft aan dat

je de gevoelens van die ander begrijpt.

Dat jij het bent die die ander dat goede gevoel van gever toestaat.

Dat kan je alleen doen, door je in de plek van de ontvanger te plaatsen.

Jij bent in de rol van de ontvanger, degene die de liefdesenergie laat

stromen.

Kan je niet ontvangen, dan plaats je die ander in een onmogelijke

positie, omdat je hem/ haar het geven onmogelijk maakt.

Je bent niet de zwakste, je bent in de sterkste positie.

Jij bent in die ontvangers rol degene die de energie kan laten

stromen.

Die ontvangersrol heeft dus niets met een bewijs van onvermogen

te maken, maar alles met dankbaarheid en verbinding.

Ook hier is het weer het ego-denken dat die beperkingen oplegt.

Het hart opent zich bij het zien van een uitgestoken hand.

Je bent gezien en men voelt zich met je verbonden.

Je wordt niet afgewezen, je wordt ontvangen.

En wie wil dat nu niet?

Namasté

Ik zie het licht

Martha Krul

Bijbelse tijden

De laatste twee duizend jaar zijn wij op deze periode voorbereid.

Wij zouden terugkeren naar Bijbelse tijden.

Wij bleven kijken naar die ander.

Wie zou het verlossende woord spreken.

Maar het ging niet om het verlossende woord te horen spreken.

Het ging erom om onszelf verlossend toe te spreken.

Het ging niet om die ander.

Het ging om onszelf.

Wij zijn de enige waar wij zelf zeggenschap over hebben.

Jezus kwam naar de aarde en heeft ons vele vergelijkingen verteld.

Het waren stuk voor stuk metaforen die wij in ons eigen leven

konden toepassen.

Maria Magdalena kwam naar de aarde en kwam juist uit een hoek

waardoor er meteen veel over haar gesproken werd.

Juist zij droeg die wijsheid.

Het kwam als tegenstelling over.

Maar de mens heeft beide kanten in zichzelf.

Ook Maria Magdalena is op zich een metafoor.

Zij is de onvoorwaardelijk liefde en is verbonden aan de vrouwelijke

energie, zoals Jezus verbonden is aan de mannelijke energie.

Zij samen vormen de mens is de totaliteit.

Wij krijgen Jezus niet opnieuw op aarde te zien.

De opstanding van Jezus zit in onszelf.

Wanneer wij die goddelijke energie in onszelf toelaten,

gaan wij begrijpen in welke bijzondere tijd wij leven.

Door de kristallijne energie door ons heen te voelen stromen,

wordt ook de vrouwelijke energie teruggebracht naar haar oorsprong.

Dan kan de mens gaan functioneren in haar oorsprong.

Dan kan de mens leven naar beeld en gelijkenis die wij van de

Schepper hebben mogen ontvangen bij onze eigen oorsprong.

Zo lang wij dat niet gaat inzien, ontnemen wij ons zelf het inzicht

van wat er in deze tijden aan het gebeuren is.

Het gaat ons denken ver te boven.

Ons hart en onze ziel zijn met onze oorsprong verbonden.

De deuren naar die oorsprong zijn geopend en worden dagelijks

geactiveerd.

De mens zucht onder de verandering van energie.

De sluizen konden niet op vol open gezet worden.

Dat zou de mens niet hebben kunnen doorstaan.

Door jezelf op waarde te schatten, krijgt de goddelijke energie

de ruimte om te gaan stromen.

Dan zal de mens merken dat hij/ zij de magie in zichzelf draagt.

Dan zal het fysieke lichaam kunnen transformeren naar het 

hogere lichtlichaam.

Daar zijn wij in de kristallijne wereld van onvoorwaardelijke liefde.

Daar heeft de samensmelting van de Christus energie met die

energie van Maria Magdalena plaats gevonden en kan de

mens in zijn/ haar totaliteit gaan stromen en vangt het leven in

het paradijs aan.

Wij kunnen alleen onszelf die toegang tot dat paradijs verschaffen.

Wij hebben allemaal die gouden sleutel meegekregen bij onze

oorsprong.

Het is aan ons om die te activeren.

Wanneer die geactiveerd is zullen wij nooit meer uit het paradijs

verstoten kunnen worden.

Daar kan de magie volop zijn werk doen.

De tijd is nu.

Namasté

Ik zie het licht

Martha Krul

Geslepen en stralender dan ooit

Wij zijn niet alleen vlinders die uit de cocon zijn gekropen.

Wij zijn ook diamanten die onder druk gevormd zijn.

Daarna zijn wij door het leven geslepen.

Steeds kwam er een nieuw vlakje tot leven.

Velen tranen zijn gevloeid.

Het slijpsel werd meteen afgevoerd.

Wij werden gevormd tot de mens die wij vandaag de dag zijn.

Iedere keer veranderde niet alleen wij van vorm,

maar gingen wij ook meer schitteren.

Wij konden onze eigen ogen niet geloven.

Maar het hart bleef spreken.

Het vertelde ons dat wij ons niet vergist hadden.

Dat wij geen fouten hadden gemaakt.

Dat mensen zoveel kunnen zeggen.

Het is aan ons om wat je met het gezegde gaat doen.

Volg je je eigen pad?

Volg je je eigen hart?

Leef je naar hart en ziel?

Of laat je je hoofd hangen als een bloem die geen water krijgt?

Je leeft je eigen leven.

Je bent je eigen schepper.

Het leven heeft je gemaakt en de ziel heeft het allemaal opgeslagen.

Het is de mens die de zevende hemel niet “wil” betreden.

Het is de ziel die ons leven bekijkt vanaf die hoge wolk.

Onze ziel overziet en doorziet alles.

Het is de mens die het niet begrijpt en het begrijpelijk en passend

wil maken.

Een stukje van de puzzel dat niet past, past niet.

Je kan het niet passend maken, omdat dan niets meer klopt van die

gehele puzzel.

Het zijn tijdelijke oplossingen maar daarmee gaat die diamant

meer glanzen.

Jij bent glanzend en schitterend.

Van welke kant je het ook bekijkt.

Je bent de parel die onder druk heeft gestaan.

Je bent de regendruppel die schittert in de zon.

Je bent het zaadje dat met alle geweld de doorgang heeft gevonden.

Je bent een wereld op zich.

En dan luister je naar wat die ander je vertelt en laat je hoofd hangen?

Dan ontken je je eigen kracht.

Dan luister je naar de mond van de ander en je ontneemt

jezelf die bijzondere krachten.

Jij bent geschapen naar beeld en gelijkenis.

Dat gaat alle verbeelding te boven.

Jij bent verbonden aan de werelden van magie en grenzeloosheid.

Stap uit dat keurslijf en zie wie je werkelijk bent.

Dat gaat alle verbeelding te boven.

Je hebt hard gewerkt, maar je was al goddelijk toen je ter wereld kwam.

Je werd ontvangen als een wonder.

Dat was niet alleen zo, dat is altijd zo gebleven.

De mensen maakten daar hun eigen verhaal van.

Nu zijn wij bezig om aan de gevolgen daarvan te ontkomen.

De nieuwe tijd is er.

Omarm jezelf en ontvang het grootste wonder op aarde.

Dat ben jij.

Namasté

Ik zie het licht

Martha Krul

Zelf doen

Je was nog maar heel klein.

Je kon net praten en maar net lopen.

Uitgestoken handen wist je heel snel af te slaan.

Zelf doen, zelf doen.

Het overbrengen van de boodschap was duidelijker dan het taalgebruik.

Het wordt “zelf” was vaak nog moeilijk uit te spreken.

Dit patroon hebben wij nog steeds in ons zitten.

Vol van tegenstrijdigheden.

Een hand uitsteken naar de ander is zo gedaan.

Een uitgestoken hand aanpakken is iets anders.

Wanneer wij een probleem tegenkomen op ons pad,

gaan wij in gesprek met onszelf.

Er zijn altijd helpers om ons heen.

In het geziene en in het ongeziene, maar ze zijn er zeker.

Je kan je alleen voelen, maar dat is je eigen instelling.

Je bent nooit alleen.

Je bent verbonden met het AL-één.

Daar heb je je eigen plek in gekozen.

De plek van het zelf doen.

Vanuit het universum wordt je constant gade geslagen.

Men ziet je worstelen en men ziet wat je denkt.

Jij bent het die je eigen patronen hebt opgebouwd en die

die patronen trouw blijft volgen.

Tot je merkt dat die patronen misschien ooit veiligheid gaven,

maar nu zeker geen vrijheid meer geven.

Wanneer het begint te knellen komen er andere inzichten.

Dan voelen wij ons beperkt en willen die banden niet meer

aan ons verbonden voelen.

Dan begrijpen wij dat wij niet alleen door de buitenwereld

in een kooitje zijn gestopt, maar dat wij daar ook zelf de hand in hadden.

Dan zijn de grenzen bereikt.

Dat gaan die veilig opgebouwde muren tegen je werken.

Dan komt de tijd dat die muren neergehaald gaan worden.

Dat verandert onze kijk op de buitenwereld.

Het ziet er niet zo uit als dat wij dachten.

Wij zien dat er veel meer licht en ruimte is.

Wij voelen dat wij onszelf veel ademruimte hadden ontnomen.

Nu komt er ruimte en voelen wij ons beter op ons plek in de

weidsheid.

Onze inzichten zijn aan het veranderen.

Zelf doen is een prima regel.

Maar twee weten meer dan één.

Alles heeft twee kanten.

Door dat te zien en te voelen, verandert de wereld.

Dan weten wij dat wij nooit alleen zijn.

Dan begrijpen wij dat wij niet voor niets verbonden zijn met die ander.

Dan veranderen de inzichten.

In deze tijd van hogere dimensies zien wij dat inzichten, doorzichten

worden.

Dan begrijpen wij dat alles met elkaar verbonden is en van invloed

is op elkaar.

Dan begrijpen wij dat alles energie is.

Ons denken en doen ook van invloed is op het energetische leven van

die ander.

Door dat te voelen, weten wij dat zelf doen er niet bij is.

Alles doen wij met en door elkaar.

Tijden veranderen en daarmee onze inzichten.

Namasté

Ik zie het licht

Martha Krul

Laat los en je bent klaar om te ontvangen

De wereld lijkt op één groot circus.

Je ziet het overal om je heen.

De clowns doen hun act en jij zit te kijken.

Je kijkt met verwondering.

Je hebt het gevoel dat je opgenomen bent in dat grote circus.

Misschien is dat ook wel de bedoeling.

Hoe begrijp je dat JIJ geen clown bent?

Door je te omringen met clowns die proberen om je te laten zien

wat clowns doen.

Je voelt je geen deel van het geheel.

Daardoor ga je helderder naar jezelf kijken.

Het gaat niet om het toneel dat je om je heen ziet.

Het gaat om het beeld dat jij van jezelf hebt.

Door het in het bespottelijke te trekken, onttrek je jezelf aan het

plaatje dat rond je opgesteld wordt.

Het gaat niet om wat je ziet, het gaat om wat JIJ voelt.

Je voelt je geen deel van dat geheel en dat brengt helderheid.

Daardoor doe je stappen achteruit en maak je je los van dat circus.

Je voelt dat wanneer je jezelf zou blijven aanpassen, dat je

dan jezelf belachelijk maakt.

Dat gaat je alle grenzen te buiten.

Dat is waar onze persoonlijke transformatie over gaat.

Je hebt ooit alles uit handen gegeven.

Je hebt je onderworpen aan die buitenwereld om maar mee te 

mogen doen.

Die tijden zijn voorbij.

Door los te laten kan je eindelijk je zuivere zijn ontvangen.

Door een stap achteruit te doen, voel je dat je in een andere wereld

terecht komt.

Je voelt dat je geen clown van jezelf wil maken om erbij te horen.

Dat is wat wij in de achter ons liggende periode altijd hebben gedaan.

Duizenden jaren hebben wij ons in de maling laten nemen.

Wij voelden dat het niet juist was, maar bleven het doen.

Nu zitten wij op het breekpunt en laten wij los.

Niets en niemand gaat boven de waarde die wij in onszelf her-kennen.

Wij schakelen over naar een andere tijdlijn.

Wat achter ons ligt, ligt achter ons.

Wij hebben geleerd van het vallen in de valkuilen.

Wij hebben leren los laten, wij staan niet met lege handen.

Wij voelen wie wij zijn en nu voelen wij ook het pad hoe verder te gaan.

Wij hebben gevoeld hoe het in elkaar zit.

Dat brengt ons naar her-inneren en ont-dekken.

Wij ontvangen continue nieuwe energie die die processen ondersteunt.

Het is intensief en vermoeiend, maar het levert ons heel veel op.

Wij schieten door de tijd en de beleving heen.

Wij laten veel sneller los dan wij hadden verwacht.

De inzichten maken het ons zo duidelijk.

Wij zijn die wij zijn en willen niet meer voor clown worden 

uitgemaakt.

Laat die wereld maar gaan.

Wij lopen ons eigen pad.

Wij laten los en ontvangen een gouden toekomst.

Namasté

Ik zie het licht

Martha Krul

Zwijgen is veelzeggend

Nu alles in de openheid komt te liggen, krijgen woorden een

andere last te dragen.

Alles is transparanter en doorzichtiger.

Wij voelen veel grotere werelden om ons heen.

Wij zitten niet meer zo vast aan die beperkingen.

Wij voelen veel grootser en diepgaander.

Wanneer wij gaan voelen, merken wij dat wij steeds intenser gaan voelen.

Het is net alsof wij op pad gaan en steeds meer gaan zien.

Die weidse wereld is moeilijk te “vangen” in woorden.

Daarmee verandert ook het gesprek.

Woorden dragen emoties in zich.

Maar die woorden dekken lang niet altijd de lading.

Zij kunnen die transparante emoties nauwelijks verwoorden.

Omdat wij zenders en ontvangers zijn, komt daar nog een

aparte invalshoek bij.

Niet iedere zender ziet hetzelfde als de ontvanger op dat moment.

Niet iedere ontvanger begrijpt wat de zender gaat zenden.

Juist doordat die werelden zo transparant zijn geworden en de

tijd een verandering ondergaat, komen daar de lijnen steeds verder

uit elkaar te liggen.

Wij begrijpen elkaar niet minder goed, maar het scala waarin onze

woorden zich bewegen is veel groter geworden.

Wij voelen die ander aan onder hetgeen wat er in woorden wordt verteld.

Wij doorvoelen het wezen van die ander en geven daar in ons

eigen wereldje, onze eigen woorden aan.

Wij gebruiken in onze eigen wereldje, woorden met een bepaalde klank

en kleur.

En zo ontstaat er begrip dat de wereld van de communicatie veel

ingrijpender is geworden dan hij al was.

Wanneer wij dan weten dat wij energetische wezens zijn, dan weten

wij ook dat onze energie ook nog een eigen rol speelt in deze overbrenging

van woorden en werelden.

Dan is het ook duidelijk, dat juist die grootsheid, ons naar onduidelijkheid

kan brengen.

Soms is het elkaar aan kijken en oogcontact maken, veel zeggender

dan de verbale overdracht van woorden.

Een hand op een schouder.

Een knipoog in een onverwacht ogenblik.

Het zegt zoveel.

Wij gaan spreken in sferen en gebaren.

Die zijn minder beperkend en daardoor minder verwarrend.

Nu het scala zo groot is geworden, is juist die vermindering van

woorden van belang.

Ik ben er, is veelzeggend.

Je mag het aan mij vragen, is ook heel hand reikend.

Mag ik er voor je zijn, opent harten en laat verbindingen ontstaan.

Soms is het zachter om niet te spreken.

Soms is het gemakkelijker om er te zijn dan te spreken.

Het gebruik van woorden is echt van inhoud veranderd.

Wij zijn veranderd en daarmee de verbale wereld waarin wij leven.

Soms is het gemakkelijker en veel zeggender om te zwijgen.

Namasté

Ik zie het licht

Martha Krul