Wij leefden in een wereld waarin lang niet alles zichtbaar was.
Wij voelden van alles, maar konden het niet altijd verklaren.
Wat voelden wij?
Wat maakte ons zo onrustig?
Wanneer wij onrustig worden, dan gebeurt er iets heel belangrijks.
Bij onrust ga je je bewust worden van wat je eigenlijk voelt.
Wanneer je bewust gaat voelen, zal je merken dat die gevoelens
met beelden zijn verbonden.
Die beelden zijn verbonden met emoties.
Die emoties zijn verbonden met doorgemaakte situaties.
Die doorgemaakte situaties zaten ook nog vaak meerdere personen
aan verbonden.
En nu?
Wij zijn energetisch aan het leren voelen en kijken.
Wij zijn transparanter en daarmee is alles beter te doorzien.
Van doorzichten komen wij naar inzichten.
En ineens komen er andere beelden voorbij in ons verhoogde
bewustzijn.
Wij beleven alles op een veranderde manier.
Daardoor konden wijzelf veranderen.
Daardoor gingen wij anders spiegelen naar die ander.
Alles kwam in beweging.
Het was de stilte die de touwtjes steeds kon ontwarren.
Het was de stilte die helderheid aan het water gaf.
Het was de stilte waarin wij ons hart hoorden spreken.
Het was de stilte waarin wij eindelijk leerden luisteren naar
wat ons hart ons te vertellen had.
Het was de ziel die eindelijk hoorbaar tot ons kon spreken.
Wij zijn zielen die leven op aarde.
Wij zijn zielen die een menselijk plan aan het uitwerken zijn.
Wij denken dat wij mensen zijn, maar dat is maar een heel klein
deel van wie wij werkelijk zijn.
Wij zijn zielen die nu voor een deel in een menselijke vorm op
aarde leven.
Een ander deel van die ziel is niet op aarde, maar wel met
ons verbonden.
De ziel is verbonden aan het universum.
Doordat wij nu hoger komen in bewustzijn en trilling,
kunnen wij tot meer delen van onszelf doordringen.
Wij zijn bloemen die nooit verder kwamen dan tot die knop.
Nu zijn wij verbonden met die prachtige, hoog trillende energie.
kunnen wij die energie steeds beter toelaten en dat brengt
ons werkelijk tot de bloei van het wezen dat wij zijn.
Grote delen die nu geactiveerd worden vanuit het verhoogde DNA.
Wij konden maar ten dele functioneren.
Nu gaan wij langzaam verder op het verlichte pad.
Wij ervaren dat er veel meer is tussen hemel en aarde.
Maar dat er ook veel meer is in het wezen dat wij werkelijk zijn.
De mens is de knop van de bloem.
Nu gaan wij verder en komen tot bloei.
Nu komt de tijd dat wij onszelf gaan erkennen en herkennen.
Dan kan alles tot bloei komen.
Moeder Aarde, maar ook wij zelf.
De beperkingen vallen weg.
Het licht straalt op volle kracht en wij weten hoe te gaan.
Het is zo duidelijk.
Wij hebben ons pad gevonden.
Het is te voelen, het is te zien.
Namasté
Ik zie het licht
Martha Krul