Wij dachten dat wij verloren waren.
Wij blijken door een belangrijke geboorte te gaan.
Wij dachten dat wij het verloren hadden,
Het bleek dat wij losgelaten hadden wat ons belemmerde.
Wij dachten dat wij aan het einde waren.
Het bleek dat wij aan het begin van een nieuw tijdperk waren gekomen.
Wij dachten het ene, maar kregen het andere.
De Equinox, die belangrijke balans van het Al.
Wij staan op een grote wip en lopen van de ene kant naar de andere.
De Equinox is het scharnier en dan is het extra opletten.
Wij houden onszelf vast en leggen ons focus op het niet vallen.
Wij komen vanuit het jaar van de slang.
Die leefde op de grond en bekeek de wereld vanuit het laagste punt.
Nu hebben wij de overstap gemaakt en zitten op ons vuur-paard.
Het paard kijkt naar ons en wij naar het paard.
Wij kennen elkaar al heel lang, maar herkennen elkaar nog nauwelijks.
Alles is veranderd.
Niets is wat het lijkt.
Wijzelf zeker niet en daar ligt een valkuil.
Wij denken dat wij die oude mens nog zijn.
Waarom kunnen wij dit niet meer?
Waarom is dat niet meer zoals het was.
De slangen mens kijkt terug naar het leven van laag bij de grond.
Wij zijn verhoogd in trilling.
De vlinder die vliegt in vrijheid.
Het vuur-paard dat zijn kracht herkend.
Maar de mens kijkt nog naar wat er niet meer is.
De periode van de equinox is de geboorte van het nieuwe zijn.
Alles dat er niet meer is, moest plek maken voor wat er wel is.
Oude, hele oude kennis krijgt ruimte om er weer te zijn.
Wanneer het vuurpaard mens zichzelf gaat herkennen, vormt
zich een nieuwe kracht.
Dan komt er ruimte en ontstaan er door de scheuren heen,
spleten van licht.
De mensenziel die het licht kwam brengen is met een overstap bezig.
De mens is het beperkende deel van zijn totale menszijn.
De mens gaat terug naar zijn hogere delen die hem veel meer
ruimte geven.
De mensenziel gaat zich herkennen.
Wij hoeven niet meer in oude boeken te zoeken naar kennis.
Wij dragen kennis en kunde in ons mee.
Door ons te ontdoen van het oude, ontstaat er ruimte en kunnen
wij verder openbloeien.
Als mensenziel voelen wij dat wij altijd in verbinding
met thuis zijn gebleven en dat verandert onze manier van denken.
Dan gaan wij begrijpen dat voelen, weten is.
Wij voelen heel veel, alleen het leren interpreteren van die
gevoelens, hebben wij losgelaten.
Wij zien beelden in onze gedachtewereld en krijgen daar gevoelens bij.
Dat is een energetisch beeld dat ons in verbinding brengt met
de wereld waar wij naar op zoek zijn.
Die periode van het anders met onszelf omgaan, is nu aangebroken.
Door een stille geest, ontstaat er helderheid.
Door helderheid gaan wij de diepte in.
Die diepte is onze her-innering.
Ons besef van wie wij werkelijk zijn wordt versterkt.
Wij zijn een goddelijke vonk vanuit die grote Bron.
Wij dragen het in ons mee.
De tijd dat dat niet toegankelijk was gemaakt voor onszelf,
is voorbij.
Met het bereiken van deze equinox overschrijden wij een bijzondere
grens in onze transformatie.
Het gehele collectief is verhoogd.
Wij zijn verruimd en dat brengt diepgaande veranderingen.
Her-inneren
Ont-dekken
Ont-wikkelen.
Niets is nieuw, het was er allemaal al.
Maar nu wordt het toegankelijk.
Het universele draaiboek wordt gevolgd.
Namasté
Ik zie het licht
Martha Krul
