Spirituele groei is uiteindelijk worden die je zelf al was.
Wij hebben eeuwen lang geleefd als de mens die wij moesten zijn.
Wij stonden er mee op en gingen er mee naar bed.
Het was zo sterk in en met ons zelf verweven dat wij niet meer in
de gaten hadden, dat wij een “toneelrol” aan het spelen waren.
Wij waren niet meer de mens die wij van oorsprong waren,
wij waren de mens geworden waarvan wij de rol al eeuwen, speelden.
Nu stappen wij uit die rol vandaan.
Het is zo onwennig.
Wij waren vergroeid met de rol die wij speelden.
Wij waren de rol geworden die wij speelden.
Dat bracht ongemakken.
Wij dachten dat wij waren die wij speelden en daar rammelde iets.
Dat bracht ongemak, omdat wij er ons ego niet met elkaar in de
pas konden lopen.
Waar was het los gegaan?
Nu is de tijd van de zuivere waarheid aangebroken.
Niet alleen komt de waarheid van die buitenwereld aan het licht,
maar ook de zuivere waarheid van onszelf.
Er kan alleen een zuivere wereld ontstaan, wanneer daar zuivere
mensen hun plek hebben ingenomen.
Vanuit zuiverheid ontstaat zuiverheid.
Vanuit een rollenspel kan geen zuiverheid ontstaan.
Vanuit een rollenspel wordt een spel opgevoerd en dat heeft nu
lang genoeg geduurd.
Een rollenspel leidt niet naar zuiverheid.
Een rollenspel leidt naar een voorstelling van.
Die tijd wordt niet meer ondersteund vanuit de energie.
Nu breken de stukjes één voor één af en komt onze ware zelf aan
het licht.
Wij voelen ons daar soms niet zo gemakkelijk onder.
Het is maar net welk stukje van je weg aan het vallen is.
Was het een stukje van je rol waar je erg aan gehecht was,
dan zal het je een bevreemdend gevoel geven.
Was het een stukje waar je zelf niet zo goed met overweg kon,
dan zal het je een bevrijdend gevoel geven.
Zo verandert onze eigen vesting iedere dag.
Soms vliegen de ramen open en komt er veel nieuw licht binnen.
Soms vliegen de deuren ineens dicht, omdat de wind ineens vanuit
een andere hoek begint te waaien.
Het is iedere keer aanpassen.
Er is geen voorop gezet plan voor aanwezig.
Wij worden iedere keer in het diepe geworpen en ondervinden steeds
wat er nu weer van ons afgevallen is.
De mens heeft een creatieve geest en die wordt volop aan het werk
gehouden.
Wij zijn die wij zijn, maar de toneelrol is nog niet uit ons hoofd.
Dat lijkt ongemakkelijk, maar dan ineens zijn wij een belangrijke grens
over en dan slaat de balans door.
Dan gaat vrijheid de overhand nemen.
Dan eindigt de strijd met onszelf.
Dan sluiten wij eindelijk onszelf in de armen.
Dan mogen wij zijn die wij vanuit de oorsprong waren.
Dan komt er licht en ruimte en gaat alles stromen, zoals het bedoeld was.
Bijzondere tijden zijn al aangebroken.
Doordat er steeds meer wegvalt, wordt het steeds beter zichtbaar.
Te voelen is het zeker.
Je bent die je bent en altijd al was.
Namasté
Ik zie het licht
Martha Krul
