Nu alles in de openheid komt te liggen, krijgen woorden een
andere last te dragen.
Alles is transparanter en doorzichtiger.
Wij voelen veel grotere werelden om ons heen.
Wij zitten niet meer zo vast aan die beperkingen.
Wij voelen veel grootser en diepgaander.
Wanneer wij gaan voelen, merken wij dat wij steeds intenser gaan voelen.
Het is net alsof wij op pad gaan en steeds meer gaan zien.
Die weidse wereld is moeilijk te “vangen” in woorden.
Daarmee verandert ook het gesprek.
Woorden dragen emoties in zich.
Maar die woorden dekken lang niet altijd de lading.
Zij kunnen die transparante emoties nauwelijks verwoorden.
Omdat wij zenders en ontvangers zijn, komt daar nog een
aparte invalshoek bij.
Niet iedere zender ziet hetzelfde als de ontvanger op dat moment.
Niet iedere ontvanger begrijpt wat de zender gaat zenden.
Juist doordat die werelden zo transparant zijn geworden en de
tijd een verandering ondergaat, komen daar de lijnen steeds verder
uit elkaar te liggen.
Wij begrijpen elkaar niet minder goed, maar het scala waarin onze
woorden zich bewegen is veel groter geworden.
Wij voelen die ander aan onder hetgeen wat er in woorden wordt verteld.
Wij doorvoelen het wezen van die ander en geven daar in ons
eigen wereldje, onze eigen woorden aan.
Wij gebruiken in onze eigen wereldje, woorden met een bepaalde klank
en kleur.
En zo ontstaat er begrip dat de wereld van de communicatie veel
ingrijpender is geworden dan hij al was.
Wanneer wij dan weten dat wij energetische wezens zijn, dan weten
wij ook dat onze energie ook nog een eigen rol speelt in deze overbrenging
van woorden en werelden.
Dan is het ook duidelijk, dat juist die grootsheid, ons naar onduidelijkheid
kan brengen.
Soms is het elkaar aan kijken en oogcontact maken, veel zeggender
dan de verbale overdracht van woorden.
Een hand op een schouder.
Een knipoog in een onverwacht ogenblik.
Het zegt zoveel.
Wij gaan spreken in sferen en gebaren.
Die zijn minder beperkend en daardoor minder verwarrend.
Nu het scala zo groot is geworden, is juist die vermindering van
woorden van belang.
Ik ben er, is veelzeggend.
Je mag het aan mij vragen, is ook heel hand reikend.
Mag ik er voor je zijn, opent harten en laat verbindingen ontstaan.
Soms is het zachter om niet te spreken.
Soms is het gemakkelijker om er te zijn dan te spreken.
Het gebruik van woorden is echt van inhoud veranderd.
Wij zijn veranderd en daarmee de verbale wereld waarin wij leven.
Soms is het gemakkelijker en veel zeggender om te zwijgen.
Namasté
Ik zie het licht
Martha Krul
