Wij zijn veel ingewikkelder dan wij denken.
Wij vliegen over de plaatjes van onszelf heen, maar wanneer
wij werkelijk voelen (= weten) wat er allemaal in ons aan het
veranderen is, krijgen wij een andere kijk op ons proces.
Ons fysiek is aan het veranderen.
Wij leven via een hogere energietrilling en dat houdt in dat onze
cel-structuur zich daarop gaat aanpassen.
Ons hoofd ondergaat ook een intensieve verandering.
Ons bovenste chakra’s gaan op een andere manier functioneren.
Ook daar is alles transparanter.
Je kan het je bijna niet voorstellen, maar alles lijkt op kristal.
Je ontvangt daardoor veel subtieler.
Die subtiele signalen zijn nog niet allemaal even duidelijk te
onderscheiden.
Wij kunnen het onderscheid nog niet duidelijk aanbrengen, maar
dat gaat in de praktijk verduidelijkt worden.
Onze hersenen en ons zenuwstelsel, verbonden aan ons gehele
lichaam, gaan ook anders werken.
Alles is gevoeliger omdat het veel hoger trilt.
Denk aan een zware glazen schaal en aan een kristallen glas.
Dan begrijp je dat je veel gevoeliger bent geworden.
Het is de manier van hoe je ermee omgaat.
Je kan het zien als dat je heel veel kan voelen en dat vervelend
kan vinden.
Je kan er ook het anders naar kijken en voelen dat je heel veel
invoelt en daardoor precies kan duiden wat er om je heen aan
het gebeuren is.
Dan is het niet lastig, dat geeft een extra veiligheid.
Het zesde zintuig is extra kennis en veiligheid.
Je hele lichaam, je zenuwstelsel, je spieren, je bewustzijn,
etc, zijn aan het veranderen.
Dat terwijl je “gewoon” doorgaat met je leven.
Het is niet voor niets dat je zo vermoeid bent.
Je bent (net als het ongeboren kind) dag en nacht in touw met je
veranderingen.
Je bent geen dag hetzelfde.
Ieder moment vindt er weer een verandering plaats.
Dan is er ook nog de verandering van ons bewustzijn.
Ons onderbewustzijn en ons bewustzijn, zijn gekoppeld aan al
die veranderingen.
Doordat wij in een hoger, kristallijn trillingsveld komen, gaat
ook ons bewustzijn versterkt worden.
Wij voelen meer en wij begrijpen het beter.
Onze kijk op onszelf is veranderd.
Daardoor is ook onze kijk op de wereld veranderd.
Wij zien door een andere bril en daarmee verandert onze
belevings-wereld.
Niets, maar dan ook niets is meer wat het was.
Morgen zal ook niets meer zijn van wat het vandaag was.
Wij zitten in een rijdende trein en stoppen is er niet tot nauwelijks bij.
Soms wordt er iets langzamer gereden, maar dat is ook alles.
Dit proces blijft doorgaan.
Wij gaan verder in onze processen.
Wij gaan terug naar de kennis van Atlantis, Lemurie, etc.
Niets zal te vergelijken zijn met wat was.
Wij gaan onszelf opnieuw herkennen.
Wij dragen alle wijsheid in onszelf.
Wij hebben ons in een “kooitje” laten stoppen.
Die kooien zijn nog steeds niet vol-ledig verwijderd.
Langzaam stappen wij vooruit.
Langzaam komen wij tot inzichten in wie wij werkelijk zijn.
Het gaat met recht nu onze pet te boven.
Maar langzaamaan voelen wij dat wij echt unieke wezens zijn.
Die hebben “niets” te maken met de mensen uit die 3D wereld.
Maar meer met Alice in Wonderland.
De deuren gaan open en de schellen vallen van onze ogen.
Dan gaat het wonder zich verder ontvouwen en kan ons hart
zich openen.
Dan gaan wij pas begrijpen door wat voor bijzondere tijden
wij gaan.
Dan begrijp je waarom je hier wilde zijn.
Dit is geen toeval.
Namasté
Ik zie het licht
Martha Krul
