Zalig zijn de armen van geest.
Antwoorden zijn verbonden aan vragen.
Oplossingen zijn verbonden aan problemen…..
Soms raken wij de draad kwijt, omdat wij in ons eigen focus verstrikt raken.
Voelen is weten.
De sluier is verdwenen.
Het is aan ons om op ons zelf te vertrouwen.
Wij hebben onze eigen wijsheid en dragen die in ons hart.
Die wijsheid hebben wij levens lang vergaard.
Niets van die wijsheid en van die ervaringen, is verloren gegaan.
Het was ons vernauwde bewustzijn dat geen toegang kon krijgen.
Nu groeien wij bewust verder naar de totaliteit die wij zijn.
Wij openen ons voor onze eigen drie-eenheid.
Ons fysieke lichaam, dat onze verbinding is met de aarde en met
ons aardse leven.
Ons hogere zelf en onze ziel die verbonden zijn met de energetische
informatie die in ons opgeslagen liggen en verbonden zijn met
onze eigen wijsheid.
Wanneer wij niet meer op zoek gaan naar antwoorden en oplossingen,
zullen wij merken dat die antwoorden en oplossingen in ons
bewustzijn aanwezig zijn.
Het zijn die verbindende vonkjes die via de energie geactiveerd
worden, zodat ze naar boven of naar voren komen in ons bewustzijn.
Door in stilte te voelen groeit ons bewustzijn.
Ons bewustzijn verdiept zich en daardoor verhoogt onze waarneming.
Ons voelen is weten, wordt vertrouwder.
Het zijn niet de vragen die aandacht vragen, het zijn de bijpassende
antwoorden die gezien willen worden.
Door in stilte je eigen vraag te stellen, weet het universum welke
frequenties aangeraakt mogen worden.
Door niet in de onrust te gaan, maar te vertrouwen, zullen
antwoorden zichtbaar worden.
Tekens zullen zich laten voelen en laten zien.
De armen van geest gaan niet op zoek, maar vinden alles wat zij
op dat moment nodig hebben.
Laat de kinderen tot mij komen is ook een tekst die altijd anders
uitgelegd werd.
Het kind in ons staat open en is ontvankelijk.
Het is het zuivere kind dat met gretigheid al het nieuwe wil ontvangen.
Het kind voelt, in het begin zelfs met zijn/ haar mond.
Draaien, voelen, sabbelen.
Het is het pure van het kind dat wij in ons dragen en dat aandacht wil.
Het zijn die delen van onszelf die nu bewust gezien willen worden.
Wij dragen alle kennis in onszelf, maar overstemmen dat door wat
wij horen en zien vanuit de buitenwereld.
De tempel is in ons hart.
Het goddelijke licht dragen wij in onszelf.
Het is niet buiten ons te vinden.
Alles zit in ons en begint vanuit onszelf.
Stop met vragen en geef de antwoorden de ruimte om zich te laten zien.
Haal die bedachte regie bij jezelf vandaan en laat je hart het
overnemen.
Ons denken is beperkt en kan maar een klein deel vanuit het bewustzijn
overzien.
Vanuit ons denken weten wij maar een deel over onszelf.
Vanuit ons voelen hebben wij verbinding met het AL.
Vanuit ons voelen weten wij dat wij verbonden zijn met het universum
en met alle energieën die ons dierbaar zijn.
Zij die naar gene zijde zijn gegaan, willen niets anders dan dat je hun
uitgestoken hand vast zult pakken.
De verbindingen zijn niet weg, alles wil gevoeld worden.
Het is er allemaal.
Wees arm van geest en weet niets, dan kan alles vol-ledig
stromen en zijn de antwoorden en de oplossingen binnen bereik.
Namasté
Ik zie het licht
Martha Krul