Je was nog maar heel klein.
Je kon net praten en maar net lopen.
Uitgestoken handen wist je heel snel af te slaan.
Zelf doen, zelf doen.
Het overbrengen van de boodschap was duidelijker dan het taalgebruik.
Het wordt “zelf” was vaak nog moeilijk uit te spreken.
Dit patroon hebben wij nog steeds in ons zitten.
Vol van tegenstrijdigheden.
Een hand uitsteken naar de ander is zo gedaan.
Een uitgestoken hand aanpakken is iets anders.
Wanneer wij een probleem tegenkomen op ons pad,
gaan wij in gesprek met onszelf.
Er zijn altijd helpers om ons heen.
In het geziene en in het ongeziene, maar ze zijn er zeker.
Je kan je alleen voelen, maar dat is je eigen instelling.
Je bent nooit alleen.
Je bent verbonden met het AL-één.
Daar heb je je eigen plek in gekozen.
De plek van het zelf doen.
Vanuit het universum wordt je constant gade geslagen.
Men ziet je worstelen en men ziet wat je denkt.
Jij bent het die je eigen patronen hebt opgebouwd en die
die patronen trouw blijft volgen.
Tot je merkt dat die patronen misschien ooit veiligheid gaven,
maar nu zeker geen vrijheid meer geven.
Wanneer het begint te knellen komen er andere inzichten.
Dan voelen wij ons beperkt en willen die banden niet meer
aan ons verbonden voelen.
Dan begrijpen wij dat wij niet alleen door de buitenwereld
in een kooitje zijn gestopt, maar dat wij daar ook zelf de hand in hadden.
Dan zijn de grenzen bereikt.
Dat gaan die veilig opgebouwde muren tegen je werken.
Dan komt de tijd dat die muren neergehaald gaan worden.
Dat verandert onze kijk op de buitenwereld.
Het ziet er niet zo uit als dat wij dachten.
Wij zien dat er veel meer licht en ruimte is.
Wij voelen dat wij onszelf veel ademruimte hadden ontnomen.
Nu komt er ruimte en voelen wij ons beter op ons plek in de
weidsheid.
Onze inzichten zijn aan het veranderen.
Zelf doen is een prima regel.
Maar twee weten meer dan één.
Alles heeft twee kanten.
Door dat te zien en te voelen, verandert de wereld.
Dan weten wij dat wij nooit alleen zijn.
Dan begrijpen wij dat wij niet voor niets verbonden zijn met die ander.
Dan veranderen de inzichten.
In deze tijd van hogere dimensies zien wij dat inzichten, doorzichten
worden.
Dan begrijpen wij dat alles met elkaar verbonden is en van invloed
is op elkaar.
Dan begrijpen wij dat alles energie is.
Ons denken en doen ook van invloed is op het energetische leven van
die ander.
Door dat te voelen, weten wij dat zelf doen er niet bij is.
Alles doen wij met en door elkaar.
Tijden veranderen en daarmee onze inzichten.
Namasté
Ik zie het licht
Martha Krul
