Het is niet alleen dat wij voortdurend zelf veranderen.
Ook veranderen wij voortdurend van belevingswereld.
Doordat wij zelf veranderen en ook nog onze omgeving, is er
weinig houvast te vinden en dat maakt het er niet gemakkelijker op.
Wij veranderen, terwijl ook de tijdlijnen verschuiven.
Daardoor raken wij los van al onze innerlijke houvast.
Het maakt ons zo onzeker.
Wat te doen?
Je overgeven aan jezelf en dan voelen waarheen je geleid wordt.
Door al die onzekerheid zijn wij gevoelig voor de emoties die vanuit
het collectief te voelen zijn.
Voel of je je eigen emoties voelt, of dat je je laat leiden door die
collectieve emoties.
Wat niet van jou is kan je niets aan veranderen, alleen loslaten.
Totaal nieuwe waarheden openbaren zich.
Het is onze geest die zich ongemakkelijk voelt.
De geest voelt zich niet bekend met ons voelen.
De geest kan zich niet zo maar aan het innerlijk voelen overgeven.
De geest kan zich niet zo maar verenigen met vernieuwde inzichten.
Door liefdevol en zacht voor onszelf te zijn, geven wij ruimte aan
onze geest.
Wij zijn dan net als het kleine kind dat leert lopen.
Door kleine stapjes groeit het vertrouwen en veranderen de stapjes.
Wanneer wij geduldig met onszelf omgaan, kan langzaam aan meer
vertrouwen en overgave ontstaan.
Moeder Aarde vraagt meer aandacht.
Nu voelen wij ons niet alleen intensief met onszelf
verbonden, maar vraagt ook Moeder Aarde meer aandacht.
Het voelt als het samenkomen verschillende wegen.
Een wegversmalling waardoor er meer verkeer op ons pad is.
Er wordt steeds meer van ons gevraagd.
Door het achter ons liggende los te laten, maken wij onze handen
vrij, zodat wij kunnen ontvangen van wat nu noodzakelijk aanvoelt.
Langzaam ontwaakt de mens in de gevoelens die hij/ zij werkelijk is.
Langzaam voelt de mens hoe hij/ zij aanvoelt zonder masker.
De muren zijn gevallen en de mens leert op een nieuwe manier
om zich heen kijken.
Leren kijken naar de nieuwe mens in die veranderde wereld.
Omdat obstakels wegvallen is er meer te zien.
Langzaam voelen wij dat wij ons op een andere manier gaan instellen.
Wij voelen dat wij stappen kunnen zetten op de tijdlijn van kennis
en kunde.
Wij lopen in groepen bij elkaar, te vergelijken met grote schoolklassen.
De voorop lopende groepen voelen zich al zeker van de nieuwe
inzichten die gevoeld worden.
De groepen die volgen, kijk naar de voorbeelden die worden getoond.
Hoe doe je dit?
Hoe doe je dat?
Wij kijken naar elkaar en volgen elkaars voorbeeld.
Wij voelen ons verbonden en voelen de onvoorwaardelijke liefde.
Wij voelen de verzachting en reiken elkaar gemakkelijk de hand.
Wij voelen ons verwarmd en voelen hoe wij ons hart verder
kunnen openen.
Niet alleen voor onszelf, maar ook voor Moeder Aarde.
De tijd van verandering is volledig ingezet.
Wij leren weer met andere ogen naar Moeder Aarde kijken.
De wisselwerking met Moeder Aarde komt weer terug in het licht
waar zij thuishoort.
Wij voeden en verzorgen haar en zij zorgt voor ons.
Het is een bijzondere tijd, maar ook een tijd waarin intensief
gewerkt wordt.
Namasté
Ik zie het licht
Martha Krul
