Eeuwenlang zijn wij opgesloten geweest binnen kaders.
Eeuwenlang kwamen er regeltjes op regeltjes.
Er was geen gaatje lucht meer vrij om te ademen.
De buikriemen werden aangetrokken.
De dwangbuizen gingen steeds nog een gaatje strakker.
De mensen raakten in verwarring.
Ineens is daar die blauwe 3E Atlas die was voorspelt dat die ging komen.
Eeuwen geleden werd er al over gesproken.
De verhalen die de ouden elkaar bij het vuur vertelden,
gingen over die bijzondere blauwe ster.
En daar was hij.
Een blauwe ster met een rode staart.
De mens vanuit de 3e dimensie probeerde hem in een hokje te stoppen.
De “Ouden” voelden de verandering in hun hart.
Eeuwen was hier naar uitgekeken.
De nieuwe wereld ging komen en de boodschapper liet zich zien.
De maskers braken.
De opgelegde lagen pasten niet meer.
Wij voelden ons vreemd, niet meer “vertrouwd” met de mens die
wij waren.
Ons hart kent het verhaal, ons zenuwstelsel is nog niet aangepast.
Wij voelen ons verlaten en toch bevrijd.
Wij zijn bezig om een nieuw pad te vinden.
In deze wereld voelen wij onze waarheid.
In deze wereld voelen wij wat resoneert en niet.
Opgedrongen regels resoneren niet, die roepen weerstand op.
Wij zijn bezig met een intensieve afstemming.
Wat hoort bij mij en wat niet?
Waar wil ik mij mee bezig houden en waarmee niet?
Het is een belangrijke splitsing van werelden.
Vliegen wij laag en leven wij voort in de wereld waaruit wij kwamen?
Vliegen wij hoog en voelen wij de vrijheid en de openheid?
Voelen wij wie wij werkelijk zijn?
Voelen wij dat er “slapende” delen in onszelf tot leven aan het
komen zijn?
Het is niet zo vreemd dat wij onszelf niet herkennen.
Wij hebben als onvolledige mensen geleefd.
Nu vallen er beperkende delen van ons af, waardoor wij tot
vol-ledigheid komen.
Dat kan bevrijdend voelen, maar ook vreemd.
Eeuwen lang hebben wij “verschanst” gezeten.
Nu vallen de schellen van de ogen.
Gaat het hart eindelijk in alle vrijheid functioneren ook dat kan vreemd aanvoelen.
Het is de baby die uit de warme baarmoeder is gekomen.
Het is koud en er is ander geluid.
Je krijgt meer bewegingsruimte, maar wel beperkende kleren.
Alles verandert en dat is te vergelijken met deze tijd.
Wij worden opnieuw geboren en mogen leven in de wereld
van liefde, licht en vrijheid.
Angst is niet bekend in deze wereld.
Je mag zijn die je bent.
Je wordt gezien zoals je bent.
Je schoonheid wordt gezien.
Je wordt niet beoordeeld.
Je bent het perfecte stukje van de puzzel.
Jij ontbrak en er werd op je gewacht.
Ooit heb je gevoeld dat je over deze drempel zou gaan.
Dat is waarom je naar de wereld ging.
Je wilde dit steentje bijdragen en dat ben je aan het doen.
Jij bent die je bent.
Je moet alleen zelf nog aan je zuivere “ik” wennen.
Je was die je was, je bent die je bent en dat is echt wennen.
Je zal, net als die baby, je iedere dag sterker gaan voelen.
Namasté
Ik zie het licht
Martha Krul
