Op 1-1-1 gingen wij de poort door.
Wij gingen een hele nieuwe toekomst tegemoet.
Op de 2e dag werd ons gevraagd om naar onze stilte te gaan.
Wij kwamen vanuit een negenjarig proces van de ontwikkeling
van onszelf.
Wie waren wij en hoe waren wij op dit punt terecht gekomen?
Lagen hebben wij van ons afgepeld.
Bij diverse lagen wachtte ons een bijzondere verrassing.
Het waren niet alleen lagen die wij van onszelf tegen kwamen.
Wij kwamen ook diverse maskers tegen, die ons niet meer pasten.
Nu zijn die lagen en maskers kapot gevallen.
Wij voelen ons niet voor niets een stuk lichter.
Wij zijn niet meer de mens die wij waren.
Toch voelen wij ons nog niet die wij werkelijk zijn.
Tot nu toe is het nog onwennig.
De Super Volle Maan heeft een bijzondere taak.
De maan zal het pad verlichten waarover wij het volgende
proces van negenjaren binnen gaan.
Die processen zijn niet te vergelijken.
Wij gaan nu leven zonder lagen en zonder maskers.
Wij worden gezien en wij laten ons zien.
Wij passen ons niet meer aan aan…..
Wij voelen en wij weten.
Wij voelen hoe te gaan.
Ons hart en onze innerlijke stem vertellen ons hoe te gaan.
De maan opent de deur.
De planeten staan al opgesteld voor deze bijzondere periode.
Niets is wat het lijkt en niet lijkt op wat het was.
Dit nieuwe jaar lijkt in niets op het jaar dat achter ons ligt.
Doordat wij in hogere dimensies leven, zal het jaar nog sneller
aan ons voorbij trekken.
Doordat wij in hogere dimensies leven, zal de tijd ook niet
meer volledig lineair zijn.
Dat zal net als ons wattenhoofd voor commotie kunnen zorgen.
Het ligt niet aan jou dat je vergeetachtig bent.
Je bent namelijk niet vergeetachtig, maar je gaat anders met de tijd om.
Niet alles ligt meer op een lijntje achter elkaar.
De tijd in de hogere dimensies is gevormd in een spiraal en is ijler.
Je kan dus van het ene naar het andere stukje gaan, zonder dat
die stukjes voor je gevoel naast elkaar aansluiten.
Dat ligt niet aan jou, dat ligt aan de energie waarin je je bevindt.
Ga vooral niet te snel aan jezelf twijfelen.
Je doet het prima.
Lukt het even niet, ga terug naar je stilte.
In die stilte vindt een vorm van herijking plaats.
Na dat moment van stilte zal je je weer anders voelen.
Je stilte vormt een soort ankerpunt.
Je vliegt hoog, dus trek vooral niet te zwaar aan jezelf.
Je doet het prima.
Je innerlijke stem gaat krachtiger spreken en die stem zal
je begeleiden.
In je stilte kan je daar heerlijk naar luisteren.
Die stem spreekt niet voor niets.
Het is een bijzondere reis en wij gaan nu met elkaar op pad
op het vervolg van die bijzondere reis.
Heb het goed, voel en je weet hoe te gaan.
Namasté
Ik zie het licht
Martha Krul
